Dierenkliniek Davidse

Hoefbevangenheid

In het voor- en najaar zien we veel hoefbevangen paarden en voornamelijk pony’s.

Hoefbevangen is een ontsteking van de hoeflederhuid. De hoeflederhuid is een verbinding tussen de hoefbeenwand en de hoornwand. Door deze ontsteking laat de verbinding tussen deze delen los. Het hoefbeen drukt, door het gewicht van het paard, naar beneden (het kantelt richting de zool) (zie foto 1 en 2) en de hoornschoen omhoog (zie foto 3). Als het hoefbeen eenmaal gekanteld is, dan is volledig herstel onmogelijk. In een verder stadium kan het hoefbeen de zool doorboren. Men spreekt dan van een zoolbreuk.

Er ontstaat druk op de hoef die zeer pijnlijk is. Paarden weten hierdoor vaak niet hoe ze hun benen neer moeten zetten om de pijn te ontlasten.
Hoefbevangenheid treedt voornamelijk op in de voorbenen, maar in sommige gevallen kan het ook optreden in alle 4 de hoeven. Op het volgende plaatje is een duidelijke houding te zien van een paard met ernstige hoefbevangenheid aan de voorbenen. Ze ontlasten de voorbenen door naar achteren te leunen.

De eerste symptomen van hoefbevangenheid kunnen o.a. zijn:

  • Ontlast de hoeven om en om
  • Loopt eerst wat stijf
  • Hoeven zijn warm
  • Bij wendingen is te zien dat het paard pijnlijke hoeven heeft
  • Gaat kreupel lopen
  • Straalpunt is gevoelig en warm

Voor hoefbevangenheid zijn vele oorzaken aan te wijzen, onder andere:

  • Bekende ziekten bij het paard waardoor de hormoonbalans wordt verstoord zijn PPID (Pituitary Pars Intermedia Dysfunction) en EMS (Equine Metabole Syndroom). Uit onderzoek blijkt dat 90% van de hoefbevangen paarden lijdt aan één van deze ziekten.
  • Overmaat aan eiwitten en koolhydraten (suikers, zetmeel). In vers voorjaarsgras zitten zowel veel eiwitten als suikers.
  • Overbelasting door bijv. langdurig draven en galopperen op harde ondergrond. Hierdoor kunnen zoolkneuzingen ontstaan.
  • Ontstekingen in het lichaam
  • Bepaalde medicijnen
  • Verminderde weerstand
  • Weinig beweging
  • Enz.

De behandeling is afhankelijk van de ernst van de situatie. Allereerst is het belangrijk om altijd de dierenarts in te schakelen voor verder onderzoek. Verder kan de behandeling bestaan uit:

  • Stilzetten
  • Op zachte ondergrond plaatsen, zodat het paard kan gaan liggen
  • Alleen hooi geven
  • Pijn en ontsteking bestrijden met medicatie
  • Koelen (lauw water) door spoelen of het paard in nat zand (modder) te zetten. Dit natte zand geeft tevens een gelijkmatige druk onder de hoef.
  • Bekappen
  • Evt. speciaal hoefbeslag

Hoefbevangenheid is te behandelen, maar het kan maanden duren voordat het paard weer “de oude” is. Als het paard eenmaal genezen is blijft het altijd gevoelig voor deze aandoening.

Reacties zijn afgesloten.